Selecteer een pagina

Stel dat…

Natuurlijk is jezelf durven zijn een proces waar je vaak een groot deel van je leven mee bezig bent. Het duurt lang om steeds een laagje dieper te gaan bij jezelf en je aangeleerde gedrag te veranderen.

Dat het zo lang duurt heeft vooral te maken met angst. De angst dat je niet goed genoeg bent. Dat mensen niet meer van je houden. Dat ze je niet meer aardig vinden. Dat je iets niet kunt.

En ook al weet je dat angst een slecht raadgever is, je laat je er enorm door beïnvloeden. Want stel dat…

Je wordt steeds weer geconfronteerd met je eigen persoonlijkheid, met je leuke en minder leuke eigenschappen, met je sterke en minder sterke kanten.

Het is hard werken om jezelf te zijn. Je blijft altijd je zwakke momenten houden en daarin schuilt nu ook het geheim…

Je kan alleen maar sterk zijn als je ook af en toe een zwak moment hebt. Je mag af en toe gewoon zeggen dat iets je niet lukt, dat je iets niet kan of dat je iets niet wil. Dat is juist de kern van je kracht kennen. Als je je zwakte niet kunt herkennen, hoe herken je dan je kracht?

 

Als je jezelf (weer) wil worden, authentiek wil zijn, kan je veel leren van de mensen om je heen. Bij sommigen zie je dingen waar je blij van wordt en die je inspireren, prikkelen en stimuleren.

Bij anderen word je juist geconfronteerd met kanten in jezelf waar je helemaal niet blij van wordt en waar je het liefst keihard van wegrent. Hoewel je deze kanten wel onder ogen moet zien, betekent dit niet dat je alles moet kunnen of dat je met alles en iedereen moet kunnen omgaan. 

‘Wees wie je bent en wees daar blij mee.’

Zo trek je vanzelf mensen aan die bij je passen. Het is heerlijk om gelijkgestemden te ontmoeten, dat geeft je een gevoel van thuiskomen. Je herkent dingen bij hen en vindt er erkenning, voor de ander en ook voor jezelf.

Het helpt je om jezelf te sterken in het authentiek zijn, in het jezelf zijn.